Volleybal Club Overpelt

Verslag (door Lieze Mondelaers)

3-1 staat er nu op papier

Verslag (door Nick Simons)

Deze week stond Herk-de-Stad, dat enkele maanden geleden volgens mij nog Halen heette, gepland op onze volleybalkalender. Maar ondanks de uit-winst, mochten we toch niet te licht over deze wedstrijd gaan. Daarom waren we ook zo goed als allemaal aanwezig (het is misschien niet allemaal origineel, maar ik heb mijn best gedaan): 

Stijn “nog altijd ingetapet” Awouters; Wouter “en zijn gele schoenen” Brouwers; Joeri “speelde ik nu weer bij Achel of bij Overpelt? Ik zal mijn groen truike maar aan doen” Peeters; Peter “trek eens aan mijne vinger” Geunes; Pieter-Jan “het zou kunnen, dat ik binnenkort niet naar de match kom omdat ik moet leren” Engels; Casiano “gisteren gaan zuipen bij de tante van Anne (of zoiets)” Gil; Stijn “oei, heb ik u nie op het wedstijdblad gezet of wa?” Claes; Niels “ik wil ook wel op de midden” Vrolix; Tim “och Thijs, ik heb ma 4,5 uur geslapen” Theunissen en Thijs “leren is nie goed voor mij” Engels.

Daarnaast waren ook Willem Engels, Simon “ik heb altijd energie” Geelen en ikzelf aanwezig. Afwezigen waren vandaag o.a. Thijs “in Barcelona kennen ze geen Bicky’s” Van de Broek, Nicola “ik heb iets aan de hand” Braeken en Hendrik “ik denk dat ik nu mijn intrede in de A-ploeg wel gemaakt heb” Verhees.

Na deze korte introductie moet natuurlijk de match besproken worden en die begon uiteraard met de reserven. De eerste set verliep vlot en ik moet zeggen dat ik in de naam van ons allen kan spreken als ik zeg dat ik in de positieve zin verschoten ben van zoon Geelen. Het liep zelfs zo goed dat ik op een moment gedacht heb aan een plateau, die volgens B-ploeg-regels verdiend kan worden als de tegenstander onder de 10 gehouden kan worden. Dit lukte echter juist niet en we wonnen met 25-12. In de tweede set ging het meer gelijk op, misschien mede door de slechte scheits... Er gebeurde niets spectaculairs en we verloren spijtig genoeg met 22-25. Ook de laatste set van de reserven konden we de tegenstander niet overklassen zoals in de eerste set en uiteindelijk zorgde de 18-25 op het bord voor een verdict van 1-2, gewonnen door Herk-de-Stad.

Door de iets uitgelopen match van de scholieren dames, begon ook onze hoofdmatch enkele minuten later. Wat mij ook opviel, is dat Herk-de-Stad maar sober op het veld stond in lelijke blauwe truikes en een rode libero, die overigens leek op een magere Melgers…

We begonnen de eerste set vol vertrouwen en kwamen daardoor op een lichte voorsprong. Af en toe kon Herk-de-Stad bijbenen, maar zonder het traditionele VCO-dipje, konden we onze voorsprong behouden tot een spannende 26-24-winst. Ook de tweede set hielden we het hoofd koel en we wonnen op dezelfde manier met 25-23.

Als ik het mij goed herinner, heeft een wijze, oude man, beter bekend onder de naam Piet Heylen, ooit voorspeld dat de derde set de moeilijkste is. Dit bleek ook bij ons weer vandaag. Na enkele punten hadden we al een achterstand en wanneer de scheits besliste om de match te laten doorgaan terwijl Tim toestemming had gevraagd om te mogen dweilen, zakten we nog dieper weg. Gelukkig kon Casiano door een schitterende opslagreeks de kloof bijna dichten en ook zijn “waar is de bal”-kopbal-punt had een motivatie kunnen zijn om hen voorbij te steken, maar spijtig genoeg bleef dit uit en verloren we met 16-25.

Om ons vooropgestelde doel van de tweede plaats in de rangschikking te kunnen verwezenlijken, moesten we vandaag winnen. De vierde set werd dan ook zeer belangrijk. Hoe slecht het bij ons ging in de derde set, zo slecht ging het nu bij de tegenstander. We konden weer een lichte voorsprong opbouwen en behouden en nadat Wouter een punt maakte door met één rolbal touché te slaan bij bijna elke speler van Herk-de-Stad, was een winst in zicht. Op 24-17 probeerde Peter een combinatie met Stijn Claes op 4 en mij op 1 en (ja Stijn) door de afgeleide blok, peerde Stijn de set, en daarmee ook de match, tot winst.

Volgende week staat de eerste uit-match van velen op het programma. Hopelijk laten we ons niet nog eens doen door die weners van Lanaken. 

Verslag (door Paul Claes)

De eerste uitwedstrijd van de tweede ronde voor onze scholieren dames A. Normaal een haalbare kaart want Ellikom had nog maar één keer gewonnen en stond nummer laatst in de rangschikking. Maar als je naar de uitslag van hun laatste wedstrijd kijkt, 3-2 verlies in Hechtel-Eksel dan weet je dat ze ons ook zouden kunnen verrassen. Maar aanvankelijk bleek er geen gevaar van de Ellikomse meisjes te komen. Integendeel Dimphy sloeg op en tegen haar geplaatste services hadden ze geen antwoord. Maar halfweg de eerste set sloeg de partij om. De Ellikomse opslagenregen zorgden voor onzekerheden in de Peltse receptie. Het woord paniek is hier misschien niet op haar plaats. Maar o.a. Joline begreep er niets meer van. Geen enkele receptie lukte nog en zo stootte Ellikom door naar 25-18 in set 1. Hetzelfde beeld in set 2. Een goede start van VCO. Maar echt afstand nemen van Ellikom lukte aanvankelijk niet. Ook al stonden er nu 3 andere speelsters op het vel dan in set 1, nog wilde de receptie niet echt gaan. De wedstrijd bleef vooral een opslagspel tussen beide teams. Dit keer liet Overpelt het niet meer zo ver komen. Overpelt herpakte zich en kon vrij gemakkelijk de set naar zich toehalen. Door een administratieve fout van ondergetekende coach, startte Lieze ook in set 3 in de basis. Daarom was er wat discussie bij sommige speelsters dat ze niet genoeg in het veld hadden gestaan. Dat werd halfweg rechtgezet en zo kon zich toch iedereen voldoende tonen aan de vele ouders, moeders (lees supporters) die ondanks het rare uur: start wedstrijd 12.30 uur waren meegereisd. Het thuisfront moest nu zelf voor hun middag zorgen. Het zal weer druk geweest in de plaatselijke frituren denk ik. Over set 3 kunnen we kort zijn. Minder fouten, beter spel en een tegenstander die nu ook minder sterk opsloeg zorgde voor een verdiende en vlotte setwinst. In Set 4 liet het de thuisploeg helemaal afweten. Toen Joline op het laatste van die set inkwam, sloeg ze zo sterk op dat ze de wedstrijd gewoon uitserveerde en Overpelt toch nog vrij vlot de zege  bezorgde. Voor de eerste keer deden onze dames mee met het kiezen van de drie beste speelsters van de wedstrijd. Wie het allemaal geworden is weet ik niet. Maar de keuzes waren in elk geval uiteenlopend. Het was ondertussen 14.00 uur geworden. De honger knaagde. Gelukkig had Heidi lekkere cake bij en Eva"s moeder had overheerlijke wafels gebakken die we ook nog op aten. Ech lekker..... 

Verslag (door Niels Paeyeneers)

Helios Zonhoven bezegelt lot VCO-B

Overpelt heeft zijn laatste kans om kampioen te worden niet gegrepen. De autoritaire ploeg van Overpelt kon zich  zowel bij de reserven als in de hoofdmatch geen puntenverlies veroorloven om zijn rechtstreekse promotiekansen gaaf te houden, maar Zonhoven won met 0-3.

Overpelt had in Zonhoven de wedstrijd met 3-0 verloren, maar kreeg toen geen loon naar werken. Thuis wou het dat rechtzetten, maar in de eerste set werd meteen al danig geknoeid. De gemiste recepties volgden elkaar in sneltreintempo op en enkel de spanning van de damesmatch hield de sfeer in de tribune en op de bank aantrekkelijk. Deze damesploeg deelde in de Overpeltse malaise, maar kon bij een 0-2 achterstand wel profiteren van receptiefouten en onbegrijpelijke aanvalsfouten van de bezoekers om tot 2-2 terug te komen en nog een puntje thuis te houden. (red. Uiteindelijk eindigde die match ook in het nadeel van Overpelt met 2-3).

Alhoewel door een mogelijk uitschakeling in de kampioenenstrijd, de inzet voor de wedstrijd voor Overpelt en Zonhoven net iets anders was, viel hier tijdens de match weinig van te merken. Wie zonder setverlies won, was immers zeker van de 3 punten. Tegen het einde van de eerste set had Zonhoven een klein kloofje geslagen en het won deze eerste set dan ook met 19/25. Het setpunt was enig typerend voor de gehele wedstrijd.

In de tweede set tilden de Zonhovenaren hun niveau toch wat op. Overpelt kon niet volgen en keek al snel tegen een onoverbrugbare grote achterstand aan. Ondanks een dapper eindoffensief, kwam de aanval toch niet door de uitstekend blokkerende muur van Zonhoven, en dus meteen was het lot beklonken, geen kampioen dit jaar. Een koude douche dus..

Omdat Zonhoven door de 0-2 zeker was van een concurrent minder voor rechtstreekse promotie, kon het daarna wat experimenteren. Zo was de derde set toch nog een beetje spannend en aangenaam volgen. De sfeer in wat ooit de Hel van ’t Pelt geweest is werd bij momenten weer herbeleefd, maar toch was het Zonhoven dat profiteerde van het gebrek aan zelfvertrouwen bij Overpelt. Zonhoven keek op het einde niet om, en na alweer een hoop falende recepties, passen en aanvalsbewegingen stond de droge 0-3 op het bord.

Voor Overpelt kan deze nederlaag zonder gevolgen blijven. Als het in zijn resterende slotmatchen geen punten meer laat liggen, gaat het alsnog met Zonhoven mee naar een hogere reeks.

Reacties.

Smeets : “Lichte kuitblessure door de opeenvolging van matchen”

Bart Smeets, de bestuurder van een Nederlandse Golf, had de ontgoocheling snel doorgespoeld. Voor de microfoon keek hij al vooruit. "We móésten vanavond niet winnen, maar we wilden het natuurlijk wel. De verwachtingen waren inderdaad misschien wel iets te hooggespannen."

"In de eerst set haalden we niet ons beste niveau. Zij waren toen ook niet goed, dat maakt het des te pijnlijker. Waarom we niet goed waren? Een lichte kuitblessure door de opeenvolging van matchen", denkt Smeets. Een goedlachse prille dertiger, die omwille van een openstaande kredietlijn bij de hotelketen “Les Parents” verder anoniem wenst te blijven benadrukte dat een goede opwarming wonderen kan doen.

Daniels : “ Het was onze wedstrijd niet”

Ook spelers Yves en Guy Daniels zagen dat Overpelt aarzelend begon. “We hebben niet ons topniveau gehaald, daarvoor speelden we te wisselvallig en kwamen we receptioneel net wat te kort. Als we in de eerste set beter van de fouten van Zonhoven hadden kunnen profiteren, waren we misschien wél vertrokken geweest.”

Ten Haaf : “Eerst gelachen, nu moord en brand”

De transfer van Jan Geelen naar de basisploeg heeft heel wat opschudding veroorzaakt. Driek ten Haaf, de speler / coach van Overpelt, reageert op zijn eigen manier. "Als hij geblesseerd was geraakt, dan werden we uitgelachen."

“Eerst werden we nog door iedereen uitgelachen, omdat we in grote paniek een tweede man op leeftijd in de ploeg droppen”, zegt Driek. "Ach, ze doen maar,” voegde hij er aan toe.  “De overgang is honderd procent in orde. Jan is een geweldige versterking voor een ploeg als Overpelt. De kampioenenstrijd wordt een bittere strijd tot de laatste speeldag.”

Toen bij de persconferentie aan de coach werd gevraagd hoe het receptieprobleem opgelost kan worden, reageerden deze met de wijze woorden :” Met dit niveau was een zege een schande. Eventueel dat we in de toekomst een minder opvallend kleurtje aan onze libero moeten geven” voegde hij er al knipogend aan toe.

Mevr. Gerits : “Een set duurt langer dan 4 minuten”

Toen aan de spelersvrouwen gevraagd werd, waarom de hoekaanvallers niet van grond kwamen en niet konden scoren, wou niemand voor de microfoon commentaar geven. Enkel Jill G. (red. vriendin van) wou het volgende kwijt: “Bram moet dringend beseffen dat een set langer dan 4 minuten duurt”

 

In de marge

Dat het gebrek aan punten snel doorgespoeld werd, kon onze reporter ter plaatse aan de lijve (en pinke) ondervinden. Maar in de marge was toch nog positief nieuws te rapen. Omdat Overpelt voor voldoende bijdrages aan het “Mini”-fonds gezorgd had, besloot de barmoeder de ploeg te voorzien van een extra rondje bier.

De zichtbaar trotse man achter de schermen liet vervolgens wel nog weten dat zijn gedachten op het moment uitgingen naar Rob, bij wie een abominaal hoge hoeveelheid cholesterol is vastgesteld, en Koen. (red: Koen recupereert aan de overkant van de sporthal van een zware blessure)